Gujarati Gazal : જ્યારે પ્રણયની જગમાં

જ્યારે પ્રણયની જગમાં શરૂઆત થઈ હશે,
ત્યારે પ્રથમ ગઝલની રજૂઆત થઈ હશે.

પહેલા પવનમાં ક્યારે હતી આટલી મહેક,
રસ્તામાં તારી સાથે મુલાકાત થઈ હશે.

ઘૂંઘટ ખુલ્યો હશે ને ઊઘડી હશે સવાર,
ઝુલ્ફો ઢળી હશે ને પછી રાત થઈ હશે.

ઊતરી ગયા છે ફૂલના ચહેરા વસંતમાં,
તારા જ રૂપરંગ વિષે વાત થઈ હશે.

‘આદિલ’ને તે જ દિવસથી મળ્યું દર્દ દોસ્તો,
દુનિયાની જે દિવસથી શરૂઆત થઈ હશે.

- આદિલ મન્સૂરી

લાવ થામું હું હાથ તારો અને તને,

લાવ થામું હું હાથ તારો અને તને,

સાત જન્મો સુધી મારો બનાવી લઊં..

લાવ મારા હાથની મહેંદીમાં લખું નામ તારું,

અને તને જીવનમાં મારાં આજીવન લખી દઊં..

લાવ તારી આંખો નાં સ્વપ્ન આપ મને,

અને એને હું તારી માટે સાચા બનાવી દઊં..

લાવ તારી આંખો નાં આંસુ આપ મને,

અને હસીથી હું મારી તારાં હોઠોને સજાવી દઊં..

લાવ સઘળાં દુખો આપ મને સાજન,

અને મારાં સુખોથી હું તારો ભંડાર ભરી દઊં..

લાવ તારી પગરજ આપ મને સાજન અને,

હું એને માથે લગાવી તને મારો પર્મેશ્વર બનાવી દઊં…

-રાધેક્રિશ્ના…

Gujarati Gazal : રહું છું યાદમાં તારી મને ચર્ચામાં રસ છે ક્યાં !

રહું છું યાદમાં તારી મને ચર્ચામાં રસ છે ક્યાં !

ફરક રેખા હું ક્યાં દોરું? પ્રણય ક્યાં છે,હવસ ક્યાં છે !

ભલે બેઠો હજારો વાર એનો હાથ ઝાલીને,

પરંતુ એ ન સમજાયું હજી પણ નસ ક્યાં છે .

સમય ચાલ્યો ગયો, જ્યારે અમે મૃગજળને પીતા’તા,

હતી જે એક જમાનામાં હવે એવી તરસ ક્યા છે !

અહીં તો એક ધારી જિંદગી વીતી છે વર્ષો થી,

તમે માનો કે જીવનના બધા સરખા દિવસ ક્યાં છે.

-મરીઝ

Gujarati Kavita : Sanam (સનમ)

બાગમાં ક્યાં હવે ફરે છે સનમ

વેબસાઇટ ઉપર મળે છે સનમ

ફ્લોપિ ડિસ્ક જેવો આ ચહેરો તારો

અન્ય ઉપમા તો ક્યાં જડે છે સનમ

મૅમરીમાં ય હું સચવાયો નહીં

તું મને સૅઇવ ક્યાં કરે છે સનમ

ડબલ્યુ ડબલ્યુ ડબલ્યુની પાછળ

ડૉટ થઈને તું ઝળહળે છે સનમ

આ હથેળીના બ્લૅંક બૉર્ડ ઉપર

સ્પર્શની કી જ ક્યાં મળે છે સનમ

શી ખબર કઈ રીતે ડીકોડ કરું

સિલિકોન ચિપ કશું કહે છે સનમ

ક્યાં છે રોમાંચ તારા અક્ષરનો

ફક્ત ઇ- મેઇલ મોકલે છે સનમ

દિલની ધડકન છે સૉફ્ટવેર હવે

એને ગ્રૅફિકમાં ચીતરે છે સનમ

લાગણી પ્રૉગ્રામ્ડ થઈ ગઈ છે

ઍંટર ઍક્ઝિટ ફક્ત કરે છે સનમ

આંખ મારી આ થઈ ગઈ માઉસ

કિંતુ વિંડો તો ક્યાં ખૂલે છે સનમ

- અદમ ટંકારવી

હોવાપણું

વાંચવું છે હાથ પરનું છૂંદણું,
હું અભણ, બારખડી તેથી ભણું.

કંઇ નથી બાકી કહેવાનું હવે,
તું ઇશારાથી જ સમજે તો ઘણું !

મનની ભીતર સ્વપ્ન થરથર કાંપતું,
એટલે બચવા કર્યું મેં તાપણું.

છે યુગોથી બંધ સમજણનું મકાન,
ખૂબ કોશિશ કરી.... ન ખૂલ્યું બારણું.

આજ તારા આવવાની જોરદાર,
એક અફવાથી સજાવ્યું આગણું.

એક સાંજે આપણે દરિયા તટે,
હા, લખ્યું તું રેત પર હોવાપણું.

તારું સમરણ

શબ્દ જ્યારે પણ સમજણો થાય છે,
અર્થ ત્યારે કંકુવરણો થાય છે.

આમ હળવું ફૂલ છે તારું સમરણ,
આમ રાતે બોજ બમણો થાય છે.

આંસુઓથી એ સતત ભીંજાય છે,
પ્રેમપંથ એથી લપસણો થાય છે.

આ સવારો, સાંજ, પાછી રાત પણ,
તુંય કાં સૂરજ, બટકણો થાય છે ?

રોજ નમણું રૂપ સામે જોઇને,
જો અરીસો પણ આ નમણો થાય છે.

હાથમાં ચાંદની

જુઓ તો જરા ક્યાંક હાલી રહી છે,
નરી રેતમાં નાવ ચાલી રહી છે !

પવનની અડી આંગળી જ્યાં રણોમાં,
તરંગોની જાહોજલાલી રહી છે !

થયા તા અહીં કૈંક મોજાંય પાગલ,
કિનારે હજી વાત ફાલી રહી છે !

હજી હાથમાં ચાંદની એ હથેળી,
સતત આપતી હાથતાલી રહી છે !

તમે કેમ છો ! પૂછતી વેદનાને,
મળ્યાની મનોમન ખુશાલી રહી છે !

રેતી સમયની

શ્ર્વાસના પાના ઉપર ફોરમ લખી છે,
ભીંજવી દેશે તને મોસમ લખી છે.

કાળજે ટાઢક વળે એવું બને પણ,
એક પંક્તિ આમ લીલીછમ લખી છે.

હું જ જ્યાં છૂટો પડ્યો તમને મળીને,
એ વિયોગોમાં ગઝલ કાયમ લખી છે.

ઓગળે તો ઓગળે રેતી સમયની.
ક્ષણ ઉપર ભીનાશને હરદમ લખી છે.

કેટલા કોરા દિવસ વીતે હજીયે,
વાત મારા પ્રેમની મોઘમ લખી છે.

વિશ્વાસ

ચાહું છું કોઈમાં વિશ્વાસ મૂકી દઉં આજે,
જિંદગી કોઈનો એ રીતે સહારો લઈ લે;
જે રીતે આવીને ઠલવાય હજારો મોજાં,
જેમ સાગરનો બધો ભાર કિનારો લઈ લે !

- ગની દહીંવાલા

ફરીવાર રંગત મળી ગઇ.

ફરીવાર ખીલી ઉતરતી જવાની
ફરીવાર એની મહોબ્બત મળી ગઇ,
ઉષાની નહીં, તો ભલે સાંજની પણ
જીવનમાં ફરીવાર રંગત મળી ગઇ.

ફરીથી મને થઇ મુલાકાત એની
ફરીથી મને એની સંગત મળી ગઇ,
ફરી ચાંદ ઊગ્યો, ફરી ફૂલ ખીલ્યાં
ફરીથી આ દુનિયાને કુદરત મળી ગઇ.

કોઇ મહેફિલોમાં નથી હું જવાનો
મને લાભ આવો ક્યાં થવાનો?
સલામત ખુદા રાખે તનહાઇ મારી,
મને મારી પોતાની સોબત મળી ગઇ.

ફૂલો પરની ઝાકળ, ગગનના સિતારા,
સમંદરનાં મોતી - છે સૌ આંસુ મારાં,
બધું ખોઇ ને હું જ મુફલિસ થયો ને
સકળ વિશ્વને મારી દોલત મળી ગઇ.

જગતમાં મળી નહોતી તક જીવવાની,
કસર કાઢવી છે હવે એ બધાની,
ખુદાની ગણો ખાસ એ મહેરબાની
જીવન આપનારી કયામત મળી ગઇ.

વિચાર આ બધાં લોકનો બહુ જુનો છે,
મને પણ હતું કે મહોબ્બત ગુનાહ છે,
મગર મેં કયામતમાં બેફામ એની
કબૂલાત કીધી તો જન્નત મળી ગઇ.

Why "No"

દુઃખ એ વાત નુ નથી કે એમને 'ના' પાડી
વાત એ છે કે એમને અચકાતા અચકાતા 'ના'પાડી
નયને 'હા' પાડવા છતા
તારી નજરે 'ના' પડી
દિલે 'હા' પાડવા છતા
તારા હોઠે મને 'ના' પાડી
મારા પ્રત્યે ના વિસ્વાસે 'હા' પાડી છતા
ઈચ્છાઓ ઘણી હોવા છતા તારા મન
ના ડરે મને 'ના' પાડી
લખવા માગુ છુ ઘણુ બધુ પણ
આ 'પેને' મને 'ના' પાડી
'ના' ભલે પાડી પરંતુ મને
લાગે છે કે 'ના' છુટકે 'ના' પાડી

The Love

આ યાદ છે આપની કે યાદોમાં આપ છો ?
આ સપના છે આપના કે સપનાઓમાં આપ છો ?
અમે નથી જાણતા અમને બસ એટલું તો કહો,
અમે જાન છીએ આપની કે આપ અમારી જાન છો ? ? ?

હું ........... નથી શક્તો.

બધી વાતો હું તારી કાંઈ ભૂલાવી નથી શક્તો,
કવિતા ઠીક, બાકી ક્યાંય બોલાવી નથી શક્તો.

તું એવા સૂર્ય આંખે આંજી ગઈ છે કે આ પાંપણમાં
શશી, નિંદ્રા કે શમણાં-કાંઈ બિછાવી નથી શક્તો.

જમાના જેવું પણ છે કંઈ અને એ માનવાનું પણ,
હું જાણું છું છતાં આ મનને સમજાવી નથી શક્તો.

જણાય એવું કે બાજી મારી છે, પ્યાદાં ય મારાં છે,
કશું તો છે કે એકે દાવમાં ફાવી નથી શક્તો.

લગીરે દર્દ ના હો મુજ ગઝલમાં, ઈચ્છું છું એવું,
જીવનની વાત છે, હું ખોટું દર્શાવી નથી શક્તો.

કવનમાં છે જીવન મારું, છડેચોક આ કહું હું કેમ ?
જે દિલમાં છે હું એને હોઠ પર લાવી નથી શક્તો.

લખાવ્યે રાખે છે કાયમ મને બસ, આ જ એક અહેસાસ-
‘જે કહેવું છે એ આજે પણ હું ફરમાવી નથી શક્તો.’

નથી શકતુ.

સબધો ના હસ્તાક્ષર કોઈ ઉકેલી નથી શકતુ,
એમા જોડણી ની ભુલ કોઇ શોધી નથી શક્તુ.
ખુબ સરળ હોય છે વાકય રચના એની,
છતા પણ એમા પુરણવીરામ કોઇ મુકી નથી શકતુ.

હતી ...................................

પ્રેમમાં પડનારને શા શુકન શા અપશુકન?
મુલાકાતની "કાળ"માં જ શરૂઆત થઇ હતી
તમારી વાહવાહના સમ છે દોસ્તો
રસ્તામાં પણ બિલાડી આડી ઉતરી હતી
અમે ધર્યો ખાલી ખોબો એમના તરફ
તેમણે ખુલ્લા દીલથી યાદોની લ્હાણી કરી હતી
બોલાઇ જાય જો થોડું ન ગમતું મારાથી
નજરોની બે-ત્રણ જાસા ચિઠ્ઠી મળી હતી
ભલેને પછી એ કચરાપેટીમાં ગઇ હોય
મારી ભેટ એના હાથને તો અડી હતી
વર્ષો જૂની ઇચ્છા આજે પુરી થઇ મ્હારી
એની સૂરતને કેમેરામાં કેદ કરી હતી
જતી વેળા "આવજો" આગળ ન એક શબ્દ
દિલમાં વણઉકેલ્યા સવાલોની કતાર છોડી હતી

એકવખત આપને દઈ દીધેલું દિલ

એકવખત આપને દઈ દીધેલું દિલ, એ હજુયે યાદ છે મને

ને પછી ભરતો રહયો’તો હોટેલનાં બિલ, એ હજુયે યાદ છે મને



હતા તારા ચહેરા પરે બે ખિલ, એ હજુયે યાદ છે મને

ને લગાવતી હતી મારા પૈસે ક્લેરેસીલ, એ હજુયે યાદ છે મને



ને સાયકલ થી સાયકલ અથડાવીને સોરી કહ્યાની સ્કીલ, હજુયે યાદ છે મને

ને પછીથી સાંપડી હતી સેન્ડલોની હીલ, એ હજુયે યાદ છે મને



માનતો’તો હું કે પૈંડા બે જ છે સંસારરથનાં, હું ને તું

ને પાડોશમાં હતા તારાં ઘણાં સ્પેરવ્હીલ, એ હજુયે યાદ છે મને



ને મીલવવી હતી આખથી આખડી મારે, એ હજુયે યાદ છે મને

ને બાંધી તે મારા હાથે રાખડી, એ હજુયે યાદ છે મને