હાથમાં ચાંદની

જુઓ તો જરા ક્યાંક હાલી રહી છે,
નરી રેતમાં નાવ ચાલી રહી છે !

પવનની અડી આંગળી જ્યાં રણોમાં,
તરંગોની જાહોજલાલી રહી છે !

થયા તા અહીં કૈંક મોજાંય પાગલ,
કિનારે હજી વાત ફાલી રહી છે !

હજી હાથમાં ચાંદની એ હથેળી,
સતત આપતી હાથતાલી રહી છે !

તમે કેમ છો ! પૂછતી વેદનાને,
મળ્યાની મનોમન ખુશાલી રહી છે !

વિશ્વાસ

ચાહું છું કોઈમાં વિશ્વાસ મૂકી દઉં આજે,
જિંદગી કોઈનો એ રીતે સહારો લઈ લે;
જે રીતે આવીને ઠલવાય હજારો મોજાં,
જેમ સાગરનો બધો ભાર કિનારો લઈ લે !

- ગની દહીંવાલા

શોધીએ છીએ. .........

ક્યારેક અનુભવોમાંથી અમૃત શોધીએ છીએ,

ક્યારેક અમૃત વલોવી જહર શોધીએ છીએ.


કદી મનનાં ઉપવન ખૂંદીને અહંને શોધીએ છીએ,

ને અહંના એ કાદવને ખૂંદી કમળ શોધીએ છીએ.


ઉજાગરા સદીઓથી સદી ગયા છે અમને તોય,

દીવો લઇ કદી પેલી નિંદરને શોધીએ છીએ.



વાતો કડવી કરી કરી સ્વજનોને દુભવ્યા છે,

હવે એમનાં દિલમાં મધુરપ શોધીએ છીએ.



કરી અલવિદા વતનને વસ્યા પરદેશ જઈ,

હવે વતનની પેલી મીઠાશને શોધીએ છીએ.



સમંદર ને સરોવરને ચાલ્યા ઠોકરે ઠેલી

હવે મૃગજળમાં કાં જળ શોધીએ છીએ?



કદી ન આપ્યો આદર જેને ન હૂંફ આપી છે,

એની પાસેથી હવે સમભાવ શોધીએ છીએ.



સમજતો કેમ નથી જીવડા, વાવ્યું નથી જે,

એ લણવા માટે શી વરાપ શોધીએ છીએ?